850

Węgiel Kostka kaloryczność 24 MJ

800

Węgiel Orzech kaloryczność 24 MJ

900

EKO Groszek kaloryczność 27 MJ

980

Pellet drzewny cena za 1 t

VIP P.U.H. Magdalena Zakrzewska

Dobre ogrzewanie jest raz na zawsze. Ma działać latami zmniejszać rachunki i zwiększać komfort Twój oraz całej rodziny. VIP P.U.H. Magdalena Zakrzewska może w tym pomóc i to już od 2004 r. Jesteśmy tu od dawna, jesteśmy tu dla Ciebie. Prowadzimy sprzedaż drewna opałowego, kominkowego, pelletu, brykietu drzewnego oraz węgla. Oferujemy: transport, piłowanie i rąbanie drewna. Wystawiamy faktury VAT.

150 zł/mp Drewno opałowe
165 zł/mp Drewno kominkowe
980 zł Pellet drzewny
850 zł Brykiet drzewny

„VIP” Przedsiębiorstwo Usługowo – Handlowe Hurtowa Sprzedaż drewna Opałowego i Kominkowego.

Drewno piłowane i rąbane 30-60 cm. Podpałka sosnowa pakowana w worki o pojemności 30 l - długość podpałki ok. 30 cm. Drewno sezonowane worki o poj. 30 l.

Najpierw jest rozmowa. Po niej tworzymy propozycje. Wtedy przychodzi czas na Twoje korzyści. Tak właśnie działa VIP P.U.H. Magdalena Zakrzewska. Od pierwszego kontaktu będziesz wiedział, że znamy się na tej robocie, i że rozumiemy, co jest Ci potrzebne.

Ogrzej swój dom tak jak zawsze chciałeś!

Węgiel kamienny

Kęsy

Węgiel kamienny

Kostka

Węgiel kamienny

Groszek

Drewno opałowe

Iglaste

Drewno kominkowe

Liściaste

Pellet drzewny

Ekologiczny

Instalacja ogrzewania – tańsza czy droższa oferta?

Każdy ma świadomość tego, że ogrzewanie domu wykonuje się na długie lata. Instalacja ogrzewania jest schowana i wszelkie naprawy w wykończonym domu mogą sprawić kłopoty mieszkańcom i drogo kosztować. Stosując wysokiej jakości materiały i urządzenia oczekujemy, że nasz dom będzie zawsze ciepły i nie będzie wyciągał pieniędzy z naszego portfela. Często sprawdza się przysłowie, że: kto kupuje tanio, ten kupuje dwa razy. Na to, czy w święta będziemy mieć ciepło w domu mają wpływ wszystkie urządzenia i elementy instalacji, jak również jakość jej wykonania. A jak ma się coś zepsuć, to często psuje się w dni wolne od pracy, gdy ciężko ściągnąć serwisanta czy instalatora.

Kupujemy drewno opałowe - na co zwrócić uwagę?

Drewno zalicza się do odnawialnych źródeł energii. Do XIX wieku było najpopularniejszym paliwem na świecie; wyparte zostało podczas rewolucji przemysłowej przez węgiel kamienny, brunatny i olej opałowy (oraz inne pochodne ropy naftowej) o większej wartości opałowej. Ten surowiec drzewny może być pozyskiwany z lasów, jako drewno grube, a także drobne odpady drzewne o ograniczonych możliwościach wykorzystania w przemyśle, a także drewno opałowe pozyskiwane na plantacjach drzew szybko rosnących (tzw. plantacje energetyczne).

Drewno jest popularnym paliwem odnawialnym. Podczas spalania emituje do środowiska o wiele mniej uciążliwych związków niż węgiel kamienny. Popiół stanowi zaledwie 3% masy drewna, a w dodatku nie jest kłopotliwy w utylizacji. Do ogrzewania domu stosuje się drewno opałowe (pochodzące ze ścinek odpady drzewne – pocięte na kawałki pnie, gałęzie i korzenie), korę i liście rozdrobnione w zgniataczu. Jeśli dom ma być ogrzewany drewnem, trzeba zadbać o zapas opału.

Im bardziej drewno opałowe jest wysuszone, tym staje się twardsze i jest w stanie oddać więcej ciepła. Staje się wówczas bardziej kaloryczne. Warto zwrócić uwagę na to, że drewno suche pali się mniejszym płomieniem aniżeli mokre i trwa dłużej. Kora obniża wartość opałową. Dlatego lepiej, gdy drewno opałowe nie posiada jej zbyt wiele.

Drewno opałowe - ważne parametry.

Istotnym parametrem drewna opałowego jest jego także jego wilgotność. Największą wilgotność ma świeżo ścięte drewno. W takim przypadku duża część energii, ok. 30%–40%, która powstaje w wyniku spalania zostaje utracona na odparowanie wody. W przypadku wilgotnego drewna powstaje także dużo sadzy. Zalecana wilgotność drewna opałowego to 20%. Osiąga się ją przez schnięcie pod dachem w ciągu 2 lat. Inne ważne parametry to gęstość, łupliwość, stopień wysuszenia i szybkość przesychania. Drewno na opał nie może być świeże – powinno być sezonowane przez półtora roku, a jeszcze lepiej – dwa lata. Wilgotne źle się pali i mocno dymi. Wpływa także negatywnie na ekonomikę palenia – zużywa się go o wiele więcej niż drewna wysuszonego, gdyż część energii wytwarzanej podczas jego spalania jest wykorzystywana do procesu odparowywania wody. Warto więc zadbać o odpowiednie składowanie drewna i uchronić je przed wilgocią. Wartość opałowa drewna jest mniejsza niż węgla. Do ogrzewania domu potrzeba go kilka metrów sześciennych na jeden sezon grzewczy. Wkład kominkowy z systemem dystrybucji gorącego powietrza (DGP) w domu o powierzchni około 100 m2, zasilany drewnem i pracujący przez cały sezon grzewczy zużyje około 15 m3 drewna.

Przy sprzedaży drewna opałowego stosowane są miary objętości zamiast masy. Jednostką jest metr przestrzenny (mp). To jednostka objętości to ilość drewna, która zajmuje 1 m³ w przestrzeni magazynowej. Drewno opałowe można zakupić w postaci szczap o długości ok. 30 cm lub okrąglaków, których niezbędne jest pocięcie i porąbanie. W związku z tym, że drewno nie zajmuje całej przestrzeni, można przyjąć, że 1 metr przestrzenny drewna opałowego to średnio 0,7 m³ o masie 400–500 kilogramów. Drewno opałowe w postaci szczap można nabyć luzem lub w workach do 20 kg. Należy zwrócić uwagę na to, że wartość opałowa, a co za tym idzie koszt ogrzewania, 1 mp drewna w postaci okrąglaków jest około dwukrotnie wyższa niż tego samego drewna w postaci gałęzi lub szczap.

Drewno kominkowe - gatunki iglaste czy liściaste?

Kominek to taki element domu, który nie tylko ogrzewa jego przestrzeń, ale także nadaje wnętrzu świetny, romantyczny, przytulny klimat, zwłaszcza zimą, gdy na dworze panuje mróz, a my możemy przy jego cieple delektować się gorącą herbatą. Oprócz samej konstrukcji kominka bardzo ważną rzeczą jest jego eksploatacja, czyli to, jakiego drewna kominkowego użyjemy do palenia w nim. Zastanówmy się zatem, na co zwrócić uwagę, kupując drewno kominkowe.

Do palenia w kominkach nie poleca się drewna drzew iglastych. Ma dużo żywicy, która w trakcie spalania strzela, zanieczyszczając otoczenie trudnymi do usunięcia plamami. Poza tym tworzy się dużo dymu i sadzy osiadającej na ściankach kominka oraz w przewodzie kominowym.

Tych wad nie ma drewno drzew liściastych, które polecane jest jako drewno na opał. Zawiera ono mało żywicy, pali się równo i z reguły nie tworzy dużej ilości dymu, więc kominek długo pozostaje czysty. Szczególnie wartościowe jest drewno twarde (grab, dąb, buk), ponieważ w trakcie spalania daje najwięcej ciepła. Gorsze jest drewno miękkie (lipa, topola). Jest ono lżejsze, a przez to mniej kaloryczne; na przykład 1 m³ suchego drewna topolowego waży tyle, co 0,54 m³ grabiny, potrzeba go więc blisko dwa razy więcej, by uzyskać tyle samo ciepła. Jeśli kupimy twarde, wysokokaloryczne drewno, rzadziej będziemy musieli dokładać do ognia. A to oznacza mniej opału do ogrzania domu i oszczędność miejsca niezbędnego do jego składowania.

WAŻNE! Do palenia w kominkach nie nadają się elementy drewniane, które były impregnowane, lakierowane lub pomalowane jakimkolwiek innym chemicznym preparatem.

Aby uzyskać jak największą wartość opałową drewna, należy je sezonować od roku do dwóch lat. Zaraz po ścięciu drewno ma w sobie od 50 do 70% wody, po sezonowaniu jego wilgotność spada do 15-20%. Drewno z dużą zawartością wody daje mało ciepła, źle się pali i dymi.

Sprawdź, jakie drewno kominkowe ma dużą wartość opałową i ładnie pachnie podczas spalania. Na opał do kominka, zużywa się w sezonie grzewczym od 5 do 15 m³ drewna, w zależności od wielkości ogrzewanych pomieszczeń, częstotliwości palenia i pogody. To dużo, dlatego kupując drewno do kominka, zastanów się nad wyborem gatunku, miejsca zakupu i składowania.

W zależności od gatunków drzew, drewno posiada różną wartość opałową. Pomijając jednak mogące wystąpić różnice, zakłada się, że sucha masa drewna (atro) posiada wartość opałową na poziomie aż 5,2 kWh/kg, co jest równe 19 MJ/kg. Dane przedstawione w tabeli 1 prezentują zależność pomiędzy wartością opałową drewna a jego stanem. Wynika z tego, iż wystarczy składowanie drewna przez jedno lato, aby jego wartość opalowa, w stosunku do wartości opalowej świeżo ściętego drewna, zwiększyła się o około 58%. Średnio przyjmuje się, że powietrznosuche drewno, po kilku latach składowania, zawiera około 20 % wody i ma wartość opałową około 4,0 kWh/kg.

Tabela 1. Zależność pomiędzy wartością opałową drewna a jego stanem
Stan drewna Zawartość wody (w) Wartość opałowa (Hu)
Świeżo ścięte 50 – 60 % 2,0 kWh/kg = 7,2 MJ/kg
Składowane przez 1 lato 25 – 35 % 3,4 kWh/kg = 12,2 MJ/kg
Składowane kilka lat 15 – 25 % 4,0 kWh/kg = 14,4 MJ/kg

 

Gęstość drewna jest cechą indywidualną dla danego gatunku drewna. W tabeli 2 przedstawione są dane dotyczące gęstości drewna niektórych gatunków drzew. Z przedstawionego zestawienia wynika powszechnie przyjęta zależność. Bardziej gęste jest drewno liściaste, natomiast mniejszą gęstość, a ty samym mniejszą wartość opałową, ma drewno iglaste. Optymalnym drewnem opałowym byłby więc, np. buk o wilgotności ok. 20%. Skąd wziąć jednak tak idealny opał?

Przygotowanie drewna.

Wycinka w lesie rozpoczyna się w grudniu i trwa około miesięcy. W tym czasie drwale przygotowują ścięte drewno do dalszej sprzedaży. Drewno opałowe cięte jest zazwyczaj w 1 – m bal (nadleśnictwa nie mają w swojej ofercie drewna łupanego). Drewno takie jest jednak mało atrakcyjnym materiałem opałowym (wilgotność 100 %). Aby w maksymalny sposób wykorzystać możliwości grzewcze kotła na drewno, aby załadować go paliwem jak najbardziej suchym. Drewno ścięte na początku roku kalendarzowego, pozostawione na balu i połupane dopiero tuż przed załadunkiem do kotła, nigdy nie będzie spełniać maksymalnych wymogów określonych dla drewna opałowego. Jego wilgotność, choć już nie 100 %, nadal będzie na wysokim poziomie.

W celu przyspieszenia procesu suszenia się drewna (odparowywania wody) powinno się świeżo ścięty materiał połupać (1 bal na minimum 4 szczapy). Łupanie drewna, dzięki nowoczesnym łuparkom, staje się zajęciem przyjemnym, niewymagającym ogromnej tężyzny fizycznej, a co najważniejsze umożliwia połupanie w ciągu 1 godziny ok. 4 – 5 mp drewna (wydajność łuparek, tak jak i tradycyjne łupanie za pomocą siekiery i klina, uzależniona jest od wydajności osoby łupiącej). Łuparki oraz piło-łuparki stają się coraz częściej integralnym i niezastąpionym wyposażeniem w kotłowniach opalanych drewnem kawałkowym. Rozdrobnione w trakcie łupania drewno zwiększa swą powierzchnię, przez którą następuje proces odparowywania wody. Aby wykorzystać w sposób maksymalny możliwości, jakie daje połupane drewno, otrzymane w procesie łupania szczapy należy poukładać w uporządkowany stos (ok. 1,5 m wysokości), a następnie przykryć go z góry (np. Folią) pozostawiając, pomiędzy ostatnimi szczapami na stosie, a „dachem” ok. 5 cm wolnej przestrzeni. Zadaszenie powinno być na tyle szerokie, aby nie tylko przykrywało stos, ale aby też wystawało po około 5 – 10 cm z każdej strony stosu. Ta przygotowane na początku roku kalendarzowego drewno, już jesienią tego samego roku może być traktowane jako prawie idealny materiał opałowy. Najlepszym rozwiązaniem byłoby jednak połupane drewna i sezonowanie go nie na bieżący okres grzewczy, lecz na rok następny. Drewno miałoby wówczas szansę osiągnąć około 20 % wilgotności.

Oszczędności!

Drewno o wilgotności ok. 20 % pozwala również na duże oszczędności finansowe. Związane jest to z faktem, iż wraz z redukcją wilgotności drewna, zwiększa się jego wartość opałowa. Przy zakupie pozwala to osiągnąć oszczędności sięgające około 30 – 40 % ogólnej masy drewna niezbędnej na jeden sezon.

Tabela 2. Gęstość niektórych gatunków drewna.
Gatunki drewna i ich gęstość (kg/m3)
Buk pospolity 750 Klon 600 Sosna pospolita 510
Dąb 680 Leszczyna 560 Olcha 490
Buk czerwony 680 Sosna czarna 560 Świerk 430
Jesion 670 Lipa 520 Jodła 410
Brzoza 640 Wierzba 520 Topola 410

 

Jeżeli więc nie jest możliwy zakup sezonowego drewna na bieżący okres grzewczy, opłacalne będzie zainwestowanie w kupno drewna, połupanie go i zmagazynowanie w odpowiedni sposób, tak aby za rok wykorzystywać już sezonowy opał o wysokiej wartości energetycznej. Leśnicy, instalatorzy, producenci kotłów, architekci, stowarzyszenia, instytucje i fundusze pro – ekologiczne – wszyscy twierdzą, że drewno jest paliwem z przyszłością. Drewno bowiem, wśród wielu zalet, jakie można by mu przypisać jako jedna z form biomasy, w przeciwieństwie do innych paliw, jest paliwem odnawialnym. Wykorzystanie drewna dla celów energetycznych poprawia u użytkowników zrozumienie i poszanowanie zasad ochrony środowiska. Przygotowanie i energetyczne wykorzystanie drewna oznaczać będzie coraz więcej nowych miejsc pracy w poszczególnych regionach Polski. Nowoczesne rozwiązania energetyczne wymuszają bowiem prawidłowe przygotowanie drewna w celu uzyskania efektywnego paliwa energetycznego. Tylko takie paliwo będzie mogło być paliwem przyszłości.

Czy się opłaci palić pelletem w kotłach retortowych?

Większą, porównywalną z węglem, wartość opałową mają bardzo ostatnio popularne pellety i brykiety, czyli sprasowane trociny i zrębki (pochodzące z odpadów) sprzedawane w postaci granulatu. W tym przypadku również musimy zadbać o miejsce do składowania opału. Do ogrzania domu o powierzchni około 100 m2 potrzeba ich 3,5-5 t. Taki zapas zajmie 5-8 m3. Najmniej obsługi wymaga kocioł na pellety – musi być ładowany 1-2 razy w tygodniu. Do ogrzania domu jednorodzinnego potrzeba 3-5 ton pelletów rocznie.

Biorąc po rozwagę konieczność ogrzewania domu można rozważać zakup kotła na pellety (granulat wytwarzany z odpadów drzewnych). To paliwo łatwiejsze w transporcie, magazynowaniu i użyciu niż węgiel czy zwykłe drewno opałowe. Pellety spala się w kotłach ze specjalnymi palnikami i automatycznymi podajnikami paliwa. Są one nieco droższe od tych na węgiel, ale za to bardziej zautomatyzowane. Mają elektryczne zapalarki paliwa, systemy gaszenia płomienia i przepustnice powietrza sterowane automatycznie. Z pelletów powstaje niewiele popiołu, więc kocioł nie wymaga częstego czyszczenia, a odpowiednio duży zasobnik paliwa może sprawić, że nie trzeba go uzupełniać przez wiele dni. Korzystanie z kotła na pellety może być więc niemal tak wygodne jak z kotła na paliwo płynne.

Nowoczesne kotły retortowe na paliwa stałe należą obecnie do jednych z najbardziej ekonomicznych urządzeń wykorzystywanych do ogrzewania mieszkań. Istotnym udogodnieniem jest elektroniczne sterowanie procesu spalania oraz automatyczne podawanie paliwa do paleniska, które znacznie redukuje czynności obsługowe. Zapewne wielu ucieszy fakt, że uzupełnianie paliwa i usuwanie popiołu w tego typu kotłach przeprowadza się średnio raz na kilka dni. W przypadku wybranych modeli istnieje możliwość montażu programatora pokojowego z funkcją nastaw w cyklu tygodniowym, co zapewnia większy komfort oraz dodatkowe oszczędności dla domowników. Nowoczesna konstrukcja kotła wyposażona jest w podajnik ślimakowy i palnik retortowy co wymaga stosowania specjalnie konfekcjonowanego paliwa – najpopularniejszym jest węgiel o nazwie handlowej ekoret lub eko-groszek, lecz niektórzy producenci zapewniają, że w ich urządzeniach można spalać również pellety. Stosowanie pelletów w kotłach zaprogramowanych do spalania węgla jako paliwa podstawowego wiąże się zazwyczaj z potrzebą zmian nastaw sterownika elektronicznego. Tą czynność należy powierzyć przeszkolonemu serwisantowi.

Pellety znane u nas również pod angielską nazwą pellets to wysuszone, zmielone i następnie sprasowane pod wysokim ciśnieniem trociny, które pozyskiwane są z odpadów przemysłu drzewnego. Materiał użyty do ich produkcji jest całkowicie naturalny i nie zawiera żadnych domieszek substancji chemicznych. Gotowy produkt w postaci walcowatych granulek o przekroju 6-10 mm i długości 20-30 mm uważany jest za paliwo ekologiczne. Pellety są biomasą pochodzenia roślinnego, a więc przyjmuje się, że posiadają zerowy bilans emisji CO2, ponieważ podczas ich spalania wydzielany jest dwutlenek węgla do atmosfery ale w ilościach nie większych niż rośliny pobrały podczas wzrostu. Warto dodać, że spalanie pelletu to znacznie mniejsza emisja lotnych związków siarki w porównaniu do węgla i produktów ropopochodnych. Kolejnym atutem na korzyść pelletu jest znikoma ilość wytworzonego popiołu, który dodatkowo może być wykorzystany jako pełnowartościowy nawóz mineralny. 

Pellety charakteryzują się odpornością na wilgoć oraz dobrymi właściwościami opałowymi, lecz nieco gorszymi niż węgiel. Wartość kaloryczna pellet wynosi średnio 18-19 GJ/tonę, podczas gdy dla węgla typu eko-groszek wynosi ona ok. 26 GJ/tonę. Z powyższych wyliczeń wynika, że eksploatacja kotłów retortowych w naszych warunkach jest najbardziej opłacalna przy stosowaniu węgla typu ekoret. Spalanie pellet może jednak stanowić atrakcyjną alternatywę dla ogrzewania elektrycznego, oleju opałowego, gazu ziemnego lub tradycyjnych kotłów węglowych.

 sprawność kotła/cena paliwa [zł/tona]
wartość opałowa paliwa [GJ/tona][zł/1GJ]
kocioł retortowy zasilany pelletami 81,40% 430 18,5 28,55
kocioł retortowy zasilany paliwem typu eko-groszek 85,60% 335 26 15,05

Brykiet drzewny.

Regularny to blok sprasowanego materiału sypkiego i opcjonalnie lepiszcza. Jako materiał opałowy, wykonywany jest z mieszanki różnych palnych składników (np. trocin, torfu, miału, węgla drzewnego, słomy itp.), czasami z dodatkiem lepiszcza, sprasowanych pod ciśnieniem. Brykiety mogą mieć kształt odłamków o przekroju kołowym lub prostokątnym.

Brykiet drzewny to wysokokaloryczny materiał opałowy nowej generacji, wykonany z uprzednio rozdrobnionych, czystych trocin, wiórów oraz zrębków. W procesie produkcji wymienione surowce ulegają sprasowaniu pod wysokim ciśnieniem, bez najmniejszego nawet dodatku substancji klejących. O kształcie otrzymanego produktu decyduje rodzaj zastosowanej prasy brykietującej. Jednymi z najpopularniejszych są brykiety w kształcie kostki (RUF). Niska zawartość wilgoci i wysoka gęstość brykietu sprawia, że wartość opałowa brykietu jest wyższa niż drewna, a po spaleniu zostaje po nim jedynie niewielka ilość popiołu, (który można z powodzeniem wykorzystywać jako nawóz).

Znaczenie tego paliwa na krajowym rynku systematycznie wzrasta. Brykiet jest ceniony ze względu na swoje zalety: dużą gęstość, wysoką wartość energetyczną, niską emisję dwutlenku węgla, brak szkodliwych substancji, łatwość przechowywania i transportu oraz różnorodne zastosowanie. Jest sprzedawany najczęściej w 10 kg opakowaniach. Brykiet drzewny może być efektywnie spalany przede wszystkim w kominkach, jako substytut najwyższej jakości drewna.

 

Brykiet drzewny to duża gęstość i nie tylko!

Jego główną zaletą jest duża gęstość, dwa razy większa niż drewna. Ponadto łatwo się go przechowuje i nie ma problemu z dystrybucją jego na terenie kraju. Brykiet drzewny bez problemu można stosować w kotłowniach z automatycznym podawaniem paliwa. Posiada wysoką wartość opałową, która jest porównywalna z węglem kamiennym gorszej jakości.

 

Brykiet drzewny - ekologiczna i zdrowsza alternatywa.

Przede wszystkim brykiet drzewny produkuje się bez substancji wiążących, w związku z tym nie posiada substancji szkodliwych, a podczas jego spalania następuje niska emisja dwutlenku siarki i innych substancji szkodliwych. W trakcie spalania brykietu drzewnego powstaje mało popiołu, który również może zostać wykorzystany jako nawóz ekologiczny w naszych ogródkach. Przechowywać brykiet można nawet przez kilka lat, warunek jest jeden, by zachował swoje właściwości musi być składowany w suchych pomieszczeniach.

Węgiel kamienny: sposób na tanie ogrzewanie.

Węgiel i ekogroszek to opał, który zapewnia komfort cieplny za niską cenę. Nic dziwnego, że od kilku lat dynamicznie rozwija się rynek nowoczesnych urządzeń grzewczych spalających węgiel. Ale wysoka sprawność pieca węglowego zależy też od jakości i rodzaju węgla, jakim palimy. Poznaj rodzaje węgla i zobacz, jak wybierać węgiel lub ekogroszek.


Koszty ogrzewania budynku węglem kamiennym zależą przede wszystkim od rodzaju i sprawności instalacji grzewczej oraz od jakości paliwa. Nowoczesne automatyczne piece węglowe mogą osiągać sprawność spalania 80-90%, co sprawia, że przy relatywnie niskich cenach węgla kamiennego w stosunku innych paliw koszt ogrzewania tym rodzajem opału jest najniższy. Wybierając ogrzewanie węglowe, należy jednak pamiętać, że osiągnięcie wysokiej sprawności wytwarzania ciepła jest możliwe tylko wtedy, gdy stosuje się odpowiedni rodzaj węgla o dobrej jakości.

Wartość energetyczna węgla, nazywana jego wartością opałową, jest bowiem różna. Zależy chociażby od kopalni, w której jest wydobywany, czy sortymentu (im mniejsze ziarna, tym mniejsza wartość opałowa). Stosując węgiel sprawdzony pod względem jakościowym mamy niższe roczne koszty ogrzewania budynku, a dodatkowo ograniczamy emisję substancji szkodliwych do atmosfery. Ponieważ obecnie produkuje się wiele różnych typów pieców węglowych, paliwo do nich zawsze powinno być dobierane zgodnie ze wskazaniami producenta zawartymi w dokumentacji technicznej urządzenia. Znajdują się w niej informacje dotyczące rodzaju węgla i parametrów jakościowych paliwa zalecanego do konkretnego modelu kotła. Kupując węgiel, nie można się zdać wyłącznie na to, że ma nazwę ekogroszek, ale koniecznie trzeba sprawdzić jego parametry.

Oprócz rodzaju węgla zalecanego przez producenta, dla którego zostały określone parametry kotła (na przykład jego moc i sprawność), zwykle dopuszczalne jest spalanie w kotle innych paliw, między innymi drewna. Jednak kocioł opalany paliwem innym niż podstawowe najprawdopodobniej nie będzie pracował optymalnie, czyli jego moc i sprawność będą mniejsze od znamionowych.

Rodzaje węgla:

Węgiel kamienny dzieli się na typy, sortymenty, klasy i gatunki.

Typ. O typie węgla energetycznego decydują między innymi: zawartość części lotnych, zdolność spiekania i ciepło spalania.
Do kotłów w domach jednorodzinnych stosuje się węgiel typu od 31 do 33.

Klasa. Zależy od wartości opałowej węgla i zawartości popiołu. Oznacza się ją dwoma cyframi, na przykład 25/7, gdzie 25 określa najniższą wartość opałową wyrażoną w MJ/kg, 7 – najwyższą zawartość popiołu w procentach. Im wyższa wartość opałowa paliwa, tym więcej ciepła uzyskamy. 
Gatunek. Węgiel podzielono również na cztery gatunki, biorąc pod uwagę jego klasę i sortyment. Im niższa klasa i mniejsze uziarnienie, tym gorszy gatunek węgla.

Sortyment. Zależnie od wielkości ziarna rozróżnia się następujące sortymenty węgla:
grube (kęsy, węgiel kostka, orzech) – wielkość ziaren powyżej 25 mm,
średnie (węgiel groszek) – wielkość ziaren 8-31,5 mm,
drobne – wielkość ziaren do 50 mm
miałowe - wielkość ziaren do 31,5 mm,
mułowe – wielkość ziaren do 1 mm.

Najpopularniejsze sortymenty węgla kamiennego przeznaczone do spalania w kotłach małej mocy to orzech, groszek i miał. Od kilku lat jest modny tak zwany ekogroszek – węgiel kamienny o wielkości ziaren od 5 do 25 mm, niskiej zawartości siarki (do 1%) i popiołu (do 10%), sprzedawany w workach foliowych pod różnymi nazwami handlowymi. Niska zawartość siarki sprawia, że spaliny powstające podczas spalania eko-groszku zawierają mniej dwutlenku siarki. Oprócz korzyści dla środowiska wynika z tego także wydłużenie żywotności elementów kotła i komina, które korodują pod wpływem kwasów siarkowego i siarkawego powstających w wyniku reakcji siarki z parą wodną. Niska zawartość popiołu i wilgoci (dzięki przechowywaniu w foliowych workach) oznacza natomiast większą wydajność paliwa.

 

Wybór kotła a rodzaj węgla:

W zależności od sortymentu węgla kamiennego, jakim należy palić w kotle, możemy mówić o kotłach:
tradycyjnych na węgiel kamienny – przeznaczonych głównie do palenia w nich węglem z grupy sortymentów grubych. W nich jest spalany głównie orzech czyli węgiel o wielkości ziaren 25-80 mm; miałowych – do spalania miału węglowego. Jest on tańszy od innych sortymentów węgla, ale o małej kaloryczności. Z jego spalania powstaje duża ilość popiołu i bardzo dużo zanieczyszczeń lotnych trafiających do atmosfery; wyposażonych w podajnik paliwa, tak zwanych retortowych – przeznaczonych do spalania węgla sortymentu groszek. Jako paliwo zastępcze do kotłów węglowych można stosować węgiel brunatny sprzedawany w postaci brykietów. Ma niską wartość opalową, więc daje niewiele ciepła.
Kupując opał najbardziej boimy się oszustw sprzedawców, podczas gdy nie mniej sami możemy sobie zaszkodzić wybierając węgiel bezmyślnie. W tym artykule znajdziesz wskazówki m.in. jak rozpoznawać poszczególne rodzaje i typy (a więc jakość) węgla na oko (o ile się da) oraz jak kupić właściwy dla twojego kotła i najbardziej opłacalny opał (a to nie zawsze jest ten najtańszy).

Kupujesz ciepło, a nie tonę kamieni. Niska cena za tonę opału nie oznacza jeszcze, że zakup jest atrakcyjny. Nie kupujesz kruszywa drogowego – nie łaś się na tani tonaż. Chcesz kupić jak najwięcej ciepła za jak najmniejsze pieniądze. Dlatego opłacalność zakupu pokazuje stosunek ceny do wartości opałowej - czyli cena za 1GJ ciepła zawartego w węglu. Liczy się to banalnie prosto:

cena za 1t [zł] / wartość opałowa [MJ/kg] = cena ciepła [zł/GJ]
Rzecz jasna im niższa cena ciepła tym lepiej.

 

Ciepło spalania to nie kaloryczność.

Mniej uczciwi sprzedawcy zamiast wartości opałowej (kaloryczności) podają ciepło spalania węgla, licząc że się nie zorientujesz. Ciepło spalania jest zawsze wyższe niż wartość opałowa, więc wygląda atrakcyjniej i łatwo można się naciąć.

Gdzie tkwi diabeł? Ciepło spalania to całkowita energia uwolniona ze spalenia węgla, wliczając w to energię ulatującą wraz z wytworzoną parą wodną. Problem w tym, że ta energia jest dla nas bezużyteczna. Aby ja odzyskać, musielibyśmy ochłodzić spaliny, by spowodować ich kondensację. Proces ten stwarza tyle problemów technicznych, że do tej pory nie powstał węglowy kocioł kondensacyjny.
Dlatego w zakupie należy kierować się tylko i wyłącznie wartością opałową węgla, a ciepło spalania ignorować.

Lepszy węgiel słabszy czy mocniejszy?

Nie zawsze opłaca się kupować najbardziej kaloryczny węgiel, jaki jest pod ręką. Najważniejszy jest stosunek ceny do kaloryczności - by jak najtaniej dostać jak najwięcej energii w paliwie (niekoniecznie jak najwięcej kilogramów).

Wysokokaloryczny opał nie zostaje w pełni spożytkowany w cieplejsze dni i zamiast zysków daje straty na dymie i sadzy. Ale za to będzie świetnie trzymał w dni mroźniejsze. W kotłach podajnikowych spiekający węgiel to jeszcze gorsze problemy – "kalafiory" sklejonego a niedopalonego groszku.
Niskokaloryczny opał spala się czyściej i efektywniej nawet przy mocno dodatnich temperaturach. Ale za to w mroźniejsze dni będzie schodził jak woda.

Najlepsza strategia to zakup dwóch rodzajów paliwa:

słabszego węgla lub drewna na dni cieplejsze,
mocniejszego węgla na dni chłodniejsze,
W ten sposób najlepiej wykorzystuje się zalety obu rodzajów paliw.

Jaki opał do kotła z dotacji?
Użytkownicy kotłów z dotacji powinni mieć się szczególnie na baczności przy zakupie paliwa. Wielu nawet nie wie, że zobowiązało się w umowie do stosowania węgla o parametrach wyznaczonych przez producenta w instrukcji obsługi. A te bywają mocno wyśrubowane, więc i cena odpowiedniego paliwa jest wysoka. Karmienie kotła czymś gorszym w skrajnym przypadku może się skończyć koniecznością zwrotu całej dotacji.

W tym artykule znajduje się zestawienie kotłów dotowanych z małopolskiego RPO wraz z parametrami i cenami paliw, które można w nich stosować.

Jaki węgiel odpowiedni do jakiego kotła?

Właściwie do każdego kotła zasypowego najlepszym sortymentem węgla wydaje się orzech.

Kostka jest gruba, trudniejsza do rozpalenia – ale dobrze nadaje się do dorzucania po parę sztuk przy paleniu na okrągło.
Groszek może być już zbyt drobny, aby spalić go bez nadmuchu.
Miał dobrze pali się jedynie w przystosowanych do tego kotłach (nadmuch, rozprowadzenie powietrza w komorze i sterownik płynnie sterujący powietrzem).
W zwykłym kotle zasypowym bez problemu można spalać ekogroszek. Przecież to jest zwykły węgiel. Nie ma to większego sensu ekonomicznego, bo ekogroszek jest wyraźnie droższy, a kocioł zasypowy po wsypaniu ekogroszku nie będzie ani efektywniejszy, ani czystszy, ale da się nim palić tak jak zwykłym groszkiem (czyli możliwy jest ten sam problem: jeśli w danym ekogroszku będzie dużo drobnej frakcji poniżej 1 cm, to kocioł bez nadmuchu może odmówić współpracy).

Nie zniknie węgiel, który dymi – bo każdy węgiel dymi (źle spalany).
Nie zniknie węgiel, który w różnych kotłach może się na różne sposoby "źle palić", bo to jego naturalne właściwości a nie żadne oszustwo. Niestety normami nie wyeliminowano węgli wysokich typów, które nijak nie nadają się do palenia w domowych kotłach.
Nie zniknie węgiel, z którego po spaleniu zostają kamienie. Kamień ma prawo w węglu występować (a bywa głównie w tym zza wschodniej granicy) i zalicza się do popiołu. Wszystko jest legalnie dopóki zawartość popiołu z kamieniem włącznie nie przekroczy procentu zadeklarowanego przez sprzedawcę.
Co trzeba podkreślić: ten system norm i kontroli nie sięga do kotłowni. Tu jest w zasadzie tak, jak było do tej pory: niezgodny ze świadectwem jakości opał reklamuje się u sprzedawcy. Jeśli się uda – dobrze. Jeśli nie – droga wiedzie stromo pod górę, przez UOKiK i PIH, z pomocą których możesz zafundować kontrolę na składzie nieuczciwego sprzedawcy. Ale z węglem, który już masz w kotłowni, trudno cokolwiek wskórać. Miarodajne potwierdzenie jego parametrów kosztowałoby więcej niż ta pryzma węgla warta.

Taka jest natura badań jakości węgla. Konieczna jest też ochrona interesu sprzedawcy – węgiel w piwnicy mógł zostać wymieszany z pozostałościami innego opału i tym samym jego jakość się zmieniła, ale nie z winy sprzedawcy.
Dlatego też stosunkowo najłatwiej dochodzić swoich racji w przypadku węgla workowanego, gdzie oryginalne opakowanie gwarantuje, że towar jest nienaruszony. Ale nie eliminuje potrzeby zlecenia jego badania.

Jak rozpoznać dobry węgiel?

Nie da się na oko ocenić wszystkich ważnych parametrów węgla, ale można o nim w ten sposób dużo powiedzieć, w tym najważniejsze: o zawartości popiołu oraz kaloryczności.

Słabe polskie węgle kamienne są szaro-czarne. Mają wyraźnie warstwową strukturę i łatwo się kruszą, nawet od upuszczenia z ręki na beton, rozpadając się na trudne do przełamania plastry. Złotawe paski to również cecha węgli o niskiej i średniej kaloryczności, z okolic 24-26 MJ/kg.

Im bardziej smoliście czarny i błyszczący węgiel, tym bardziej kaloryczny. Poniżej zdjęcie jednego z najmocniejszych polskich węgli: groszku z kopalni Marcel o kaloryczności (30 MJ/kg) i niskiej zawartości popiołu (6%). Węgiel taki może mieć lekko warstwową strukturę, ale będzie bardzo twardy. Niektóre węgle wyglądają wręcz jak lite kamienie, które bardzo trudno rozbić.

Co do zawartości popiołu, to w bryłach węgla nie powinno być widocznych białych pasków. To duże przerosty kamienia. Przeważnie rozpadają się w wysokiej temperaturze na proch, ale jeśli w bryłce jest więcej kamienia niż węgla, to może ona przetrwać w całości i np. blokować ruszt ruchomy w kotle. Nie zawsze te przerosty są widoczne w węglu przed spaleniem.

Dla porównania przykład słabszego węgla. Poniżej zielony groszek z firmy Tani Opał. Mieszanka węgli czeskich o deklarowanej kaloryczności 20-22 MJ/kg. Na środku dla kontrastu ułożone kilka grubszych, suchych kawałków polskiego węgla typ 31.

Pozornie ten groszek wygląda niemal jak polski węgiel, ale po wyschnięciu ujawnia swój lekko brunatny kolor i naturę. Bo jest to najpewniej czeski węgiel, któremu bliżej do brunatnego niż kamiennego. Pali się jasnym, świecącym płomieniem, ale też znika błyskawicznie.

Co jest z nim nie tak? Jest fabrycznie mokry. Producent deklaruje wilgotność 20%-35%. To dużo (acz nie jest to rekord tej firmy, wspomniane tu już ich "kulki miałowe" dochodziły wilgotnością do 50%!). Tyle dobrze, że informacja jest wyraźnie podana na opakowaniu. Ale trzeba czytać przed zakupem!

Wilgoć tę widać na zdjęciu w porównaniu z kilkoma suchymi kawałkami innego węgla. Węgiel świeżo po otwarciu worka wygląda jak zroszony wodą. Worek zostawiony na mrozie zbryla się w jeden klocek. Stałe palenie tak wilgotnym węglem może powodować szybszą korozję elementów kotła podajnikowego. A na pewno będzie to najdroższa woda, jaką zdarzyło ci się kupić.

Zupełnie przy okazji ten węgiel nie spełnia żadnych norm dla ekogroszku (a raczej założeń, bo żadne normy formalnie nie obowiązują). Ma zbyt małą kaloryczność, zbyt dużą zawartość siarki i popiołu, i oczywiście zbyt dużą wilgotność.

Drewno opałowe i kominkowe

Iglaste (Sosna, Świerk)  -  150 zł/mp
Olszyna  -  160 zł/mp
Brzoza  -  170 zł/mp
Dąb  -  170 zł/mp
Jesion  -  215 zł/mp
Grab  -  215 zł/mp
Buk  -  215 zł/mp
Rozpałka  -  35 zł/worek
Olszyna do wędzenia  -  25 zł/worek

 

 

Pellet drzewny

Pellet - 980 zł/t

 

Brykiet drzewny

Brykiet - 850 zł/t

 

Węgiel Kamienny

Kostka
kaloryczność 28 MJ
popiół ok. 4%
luz 1050 zł/t
workowany 1100 zł/t
Orzech
kaloryczność 28 MJ
popiół ok. 4%
luz 1020 zł/t
workowany 1070 zł/t
Kostka
kaloryczność 24 MJ
popiół ok. 6-7%
luz 850 zł/t
workowany 900 zł/t
Orzech
kaloryczność 24 MJ
popiół ok. 6-7%
luz 800 zł/t
workowany 850 zł/t
Ekogroszek
kaloryczność 27 MJ
popiół ok. 4%
luz 900 zł/t
workowany 950 zł/t

 

Sprzedawany przez nas węgiel podczas załadunku na samochód jest każdorazowo odsiewany, w celu usunięcia miału węglowego.